Jak uczynić wesele niezapomnianym - rosyjskie i ukraińskie zwyczaje weselne

Ślub i wesele są, niejako z definicji, wydarzeniami niezapomnianymi w życiu każdego człowieka. Jak jednak sprawić, aby działo się tak nie tylko "z definicji" ale również wskutek naszych szczególnych zabiegów? Jeżeli o swoim własnym weselu zaczynasz myśleć będąc jeszcze nastolatką (nastolatkiem), to z pewnością sporo już zebrałaś informacji, dużo przeczytałaś i bywałaś na niejednym weselu jako gość a zarazem baczny obserwator. Ważne jest w tym wypadku, aby nie skupiać się jedynie na lokalnych czy nawet narodowych zwyczajach ślubnych i weselnych ale, aby otworzyć swój umysł na wpływy innych kultur i tradycji. Tak "liberalne" podejście do sprawy z pewnością przysłuży się do zorganizowania wyjątkowej ceremonii, która zaskoczy i oczaruje gości. Najważniejszą sprawą jest jednak umiejętne połączenie wymogów współczesności z tradycją - pod tym względem warto przyjrzeć się bliżej weselom w Rosji i na Ukrainie.

W Rosji tradycja posiada silne wpływy w bardzo wielu dziedzinach życia. Zarazem w każdą z tych dziedzin, do niedawna jeszcze o dość hermetycznych zasadach i obyczajach, wkradają się pierwiastki wpływów zewnętrznych. Najsilniejsze są oczywiście wpływy zachodnioeuropejskie a szczególnie amerykańskie, co jest związane z ekspansją amerykańskiej kultury popularnej. Rosyjskie wesele jest jednak nadal takie, jaki jest charakter Rosjan - żywiołowe, szalone i niezwykle teatralne. Tradycyjną, a zarazem "teatralną" część z rozpisanymi nieformalnie rolami stanowiło niegdyś wysyłanie swatów do oblubienicy a następnie "prośba o rękę" dziewczyny kierowana od rodziców chłopaka do rodziców dziewczyny. Obecnie zwyczaj ten wymarł, choć czasem przyszli małżonkowie proszą swoich rodziców o zatwierdzenie ich związku, co ma swoją kulminację przed ślubem w postaci błogosławieństwa i życzeń. Z kolei tradycją, która jest żywa do dnia dzisiejszego jest "wykupywanie panny młodej" przez pana młodego. Tutaj również każdy z "aktorów" dobrze zna i wypełnia swoją rolę. Zatem przed oficjalnym i prawnym połączeniem obojga ludzie, pan młody musi się wkupić w łaski swojej nowej rodziny, aby pozwolili mu "zabrać" narzeczoną. W tym też celu w domu przyszłej małżonki jej przyjaciele oraz krewni organizują dla niego swoisty "tor przeszkód" złożony z zadań wymagających umiejętności tanecznych, wokalnych, recytatorskich oraz logicznego myślenia i wiedzy powszechnej. Gdy pomyślnie zda wszystkie testy, wraz z podchwytliwymi pytaniami, wtedy musi jeszcze sięgnąć głębiej do kieszeni, aby słodyczami lub drobnymi upominkami "wykupić" narzeczoną z ich rąk a zarazem udowodnić, że nie będzie skąpił na nią grosza. Stałym elementem tradycji weselnej jest wieczór panieński, który jednak powoli zmienia swój charakter. Przekształca się bowiem z przyjęcia, na którym przyjaciółki młodej wspierają ją i przygotowują do nowego życia, w imprezę ze striptizerem i szaleństwem do nocy. Wpływy zewnętrzne spowodowały, że również pan młody urządza wieczór kawalerski, na którym zgodnie z ówczesną modą,czasami i obyczajami, hucznie żegna się z kawalerskim życiem.

Kiedy narzeczeni zostają już państwem młodym udają się wraz z gośćmi na przyjęcie, dawniej organizowane w domach a obecnie w restauracjach. Na miejscu młodzi witani są przez rodziców solą i chlebem, który zjadają po kawałku, gdy rodzice składają im życzenia na nową drogę. Zależnie od tego, które z dwojga zje największy kawałek chleba, będzie głową rodziny. Artykuły tematyczne przekazują iż taki zwyczaj pojawił się współcześnie, w czasach równości płci, gdyż dawniej to pan młody zawsze zjadał ten największy. W kolejnym punkcie programu, dwoje małych dzieci usadawia się pośrodku sali (ubrane na niebiesko symbolizuje chłopca, na różowo - dziewczynkę) a goście "licytują" każde z nich deklarowanymi sumami - to, które otrzyma większą kwotę ma determinować płeć pierworodnego dziecka pary młodej. Okrzyk "gorzko", podobnie jak w Polsce, zmusza małżonków do pocałunku - im będzie on dłuższy (co wiąże się z głośnym odliczaniem wszystkich zgromadzonych), tym trwalsze będzie ich małżeństwo. Po zakończeniu przyjęcia młodzi ruszają do swojego nowego domu a pan młody musi swoją żonę wziąć na ręce i przenieść przez próg - ma to symbolizować siłę ich związku.

Wesele ukraińskie niewiele różni się od rosyjskiego. Podobnie jak to jest w rosyjskim obyczaju, również ukraiński kawaler musi wykupić swoją wybrankę z rąk jej krewnych i przyjaciół. Jeżeli słabo radzi sobie z zadaniami mającymi wykazać jego wszechstronność, wtedy musi wkupić się w ich łaski alkoholem, słodyczami lub pieniędzmi. Państwo młodzi są witani chlebem, ale mogą go upiec tylko te kobiety, które mają udane życie rodzinne, co ma przenieść się również na nowożeńców. Następnie młodzi wypuszczają do nieba dwa gołąbki a potem przyjmują życzenia i prezenty. Do tradycji należy sprawianie prezentów praktycznych, niezbędnych w nowym mieszkaniu, które młodzi są zobowiązani obejrzeć, posprawdzać a na koniec wyrazić wdzięczność. Podobnie też jak w Polsce, pieniądze wędrują w ręce pana młodego a inne prezenty i kwiaty do panny młodej. Na sali weselnej na honorowym miejscu przed młodymi kładziony jest chleb, którym byli witani a obok niego znajduje się tradycyjny duży wianek przyozdobiony kwiatami i wstążkami, symbolizujący panieńską niewinność i czystość. Podobny kształtem i wystrojem panna młoda nosi na głowie aż do oczepin, gdy podobnie jak welon rzuca go pannom do złapania.

Rosyjskie i ukraińskie wesela, podobnie jak polskie, wypełnione są zabawami i przyśpiewkami. Pomimo tego, że są do siebie podobne (wspólna słowiańska tradycja), różnią się w detalach. Ze względu na brak dużych różnic kulturowych, pewne obyczaje i zabawy można przenieść na rodzimy grunt. Najważniejsze, aby na własnym weselu czuć się dobrze i naturalnie a z innych tradycji czerpać to co najlepsze i co pozwoli uczynić wesele bardziej niezapomnianym dla gości i dla nas samych.

Zobacz powiązane strony:

Agata Wojtkiewicz - suknie ślubne 2016
Agata Wojtkiewicz - suknie ślubne 2016

Rock’n’rollowa panna młoda! To określenie pojawia się z reguły w kontekście charakterystycznej, nieszablonowej sukni ślubnej. Projektantka Agata Wojtkiewicz, poprzez swoją nową kolekcję, nadaje mu jeszcze szerszego wymiaru.

więcej ›
Trendy w fotografii ślubnej 2012
Trendy w fotografii ślubnej 2012

Od kilku lat coraz popularniejsze stają się fotoalbumy. Duży format i indywidualny charakter fotoalbumu to jego atuty. W komputerze nie da się pokazać wrażenia jakie robi na żywo fotoalbum.

więcej ›
Drużbowie i Świadkowie
Drużbowie i Świadkowie

Jestem pewna, że spotkałyś­cie się z określe­ni­ami druhna (AKA drużka) i świad­kowa. Wbrew pozorom to nie to samo. Prze­ważnie w Polsce Para Młoda „zatrud­nia” for­mal­nie do pomocy tylko dwie osoby – świadka i świad­kową.

więcej ›
Garnitur na medal
Garnitur na medal

Przed Tobą długo wyczekiwany ślub? Z racji posiadania atletycznej sylwetki martwisz się, że nie będziesz w stanie dobrać odpowiedniego garnituru lub smokingu ślubnego? Zapraszamy do wywiadu, który przeprowadziliśmy z marką GIACOMO CONTI, eksperta w dziedzinie mody ślubnej, która ubierała do ołtarza

więcej ›
Suknie Agnieszki Łatki
Suknie Agnieszki Łatki

Inspirowana fakturą, światłem i kolorystyką krajobrazu śródziemnomorskiego w połączeniu z plastycznością dzianin. Asortyment (sukienki, topy, legginsy i spódnice) bazuje na fasonie kopertowym i draperii.

więcej ›
Zamknij

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies możesz określić w ustawieniach Twojej przeglądarki.

Trwa ładowanie obrazu...